> บทความสั้น ๆ ที่เผยแพร่

>

ในที่สุดการตรวจสอบของเราเกี่ยวกับบทบาทของเทสโทสเทอโรนและคอร์ติซอลในการดัดแปลงปฏิกิริยาการฝึกอบรมในนักกีฬาได้รับการตีพิมพ์ในเวชศาสตร์การกีฬา

นี่คือรายละเอียด:

กีฬา Med 2011 Feb 1; 41 (2): 103-23 ดอย: 10.2165 / 11539170-000000000-00000

แนวคิดที่เกิดขึ้นใหม่สองแนวสำหรับนักกีฬาชั้นยอด: ผลกระทบระยะสั้นของเทสโทสเตอโรนและคอร์ติซอลบนระบบประสาทและกล้ามเนื้อและบทบาทการฝึกซ้อมการตอบสนองของฮอร์โมนภายนอกเหล่านี้

Crealther BT, Cook C, Cardinale M, Weatherby RP, Lowe T.

สถาบันวิจัยอาหารนิวซีแลนด์ จำกัด Hamilton นิวซีแลนด์

เชิงนามธรรม
วัตถุประสงค์ของรีวิวนี้คือการเน้นแนวคิดที่เกิดขึ้นใหม่สองแนวคิดสำหรับนักกีฬาชั้นสูงโดยใช้แบบจำลองการฝึกความต้านทาน: (i) ผลกระทบระยะสั้นของเทสโทสเทอโรน (T) และคอร์ติซอล (c) บนระบบประสาทและกล้ามเนื้อ และ (ii) บทบาทการฝึกฝนการตอบสนองของปริมาณของฮอร์โมนภายนอกเหล่านี้ หลักฐานภายนอกยืนยันว่า T และ C สามารถควบคุมการเปลี่ยนแปลงในระยะยาวในการเจริญเติบโตของกล้ามเนื้อและประสิทธิภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการฝึกความต้านทาน หลักฐานนี้ยังยืนยันว่าการเปลี่ยนแปลงในความเข้มข้นของ T หรือ C สามารถปานกลางหรือสนับสนุนประสิทธิภาพของระบบประสาทได้ผ่านกลไกระยะสั้นต่าง ๆ (เช่นผู้ส่งสารที่สอง, เส้นทางไขมัน / โปรตีน, กิจกรรมของเซลล์ประสาท, พฤติกรรม, ความรู้ความเข้าใจ, ฟังก์ชั่นระบบมอเตอร์, คุณสมบัติของกล้ามเนื้อและการเผาผลาญพลังงาน ). ความเป็นไปได้ของเอฟเฟกต์ Dual T และ C บนระบบประสาทและระบบประสาทช่วยให้มีกระบวนทัศน์ใหม่สำหรับการทำความเข้าใจประสิทธิภาพการฝึกความต้านทานและการปรับตัว หลักฐานภายนอกสนับสนุนผลกระทบระยะสั้น T และ C ต่อประสิทธิภาพของมนุษย์ องค์ประกอบหลายอย่าง (เช่นการออกแบบการออกกำลังกาย, โภชนาการ, พันธุศาสตร์, สถานะการฝึกอบรมและประเภท) สามารถปรับเปลี่ยนความเข้มข้น t และ / หรือ c อย่างรุนแรงและดังนั้นจึงมีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการฝึกความต้านทานและผลลัพธ์การปรับตัว นวนิยายเส้นทางระยะสั้นนี้ดูเหมือนจะเป็นที่นิยมมากในนักกีฬา (เทียบกับที่ไม่ใช่นักกีฬา) อาจเป็นเพราะการฝึกอบรมระบบประสาทและกล้ามเนื้อต่อมไร้ท่อ อย่างไรก็ตามการมีส่วนร่วมที่แน่นอนของฮอร์โมนภายนอกเหล่านี้ต่อกระบวนการฝึกยังไม่ชัดเจน การวิจัยยังยืนยันบทบาทการฝึกอบรมการตอบสนองขนาดยาสำหรับการเปลี่ยนแปลงพื้นฐานในภายนอก T และ C อีกครั้งโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนักกีฬาชั้นยอด แม้ว่าการพิสูจน์เต็มรูปแบบในช่วงสรีรวิทยาจะขาด แต่รูปแบบนักกีฬานี้จะกระทบข่าวบทบาทที่อนุญาตสำหรับฮอร์โมนภายนอกในบุคคลที่ไม่ผ่านการฝึกอบรม นอกจากนี้ยังเป็นที่ชัดเจนว่าเครื่องรับสเตียรอยด์ (เซลล์ที่ถูกผูกไว้) ไกล่เกลี่ยเอฟเฟกต์เนื้อเยื่อเป้าหมายโดยการปรับตัวเพื่อการออกกำลังกายและการฝึกอบรม แต่รูปแบบการปฏิกิริยาของตัวรับเมมเบรนที่ถูกผูกไว้ยังคงเก็งกำไรสูง ข้อมูลนี้นำเสนอมุมมองใหม่สำหรับการตรวจสอบการตีความและการใช้ T และ C ภายในสภาพแวดล้อมการเล่นกีฬาที่ยอดเยี่ยม ตัวอย่างเช่นข้อมูลฮอร์โมนแต่ละตัวอาจถูกใช้เพื่อกำหนดความต้านทานการออกกำลังกายและโปรแกรมการฝึกอบรมหรือเพื่อประเมินความสามารถในการฝึกอบรมของนักกีฬายอดเยี่ยม เทคนิคที่เป็นไปได้สำหรับการปรับเปลี่ยน milieu ของฮอร์โมนอย่างรุนแรงและหลังจากนั้นยังมีการระบุผลการปฏิบัติงาน / การฝึกอบรม (ดูด้านบน) ข้อ จำกัด และความท้าทายที่เกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์และการตีความการวิจัยของฮอร์โมนในกีฬา (ประเด็นขั้นตอนการวิเคราะห์วิธีการวิเคราะห์การวิจัย) เป็นอีกจุดการอภิปราย ในที่สุดการตรวจสอบนี้เน้นถึงความจำเป็นในการวิจัยเชิงทดลองมากขึ้นเกี่ยวกับมนุษย์โดยเฉพาะนักกีฬาโดยเฉพาะเพื่อแก้ไขแนวคิดของเอฟเฟกต์สเตียรอยด์คู่บนระบบประสาทและกล้ามเนื้อ

แบ่งปันสิ่งนี้:
เกี่ยวกับ LinkedIn
ทวิตเตอร์
Pinterest
whatsapp
อีเมล
พิมพ์
เกี่ยวกับ facebook
tumblr

แบบนี้:
ชอบกำลังโหลด …

ที่เกี่ยวข้อง

การฝึกอบรมทีมกีฬานักกีฬา: ระยะเวลาและกลยุทธ์การวางแผน ส่วนที่ 2June 21, 2009 ใน “ฟุตบอล”
การวัดความแข็งแรงและพลังงานเพื่อการวางแผนการฝึกอบรมความแข็งแรง: สิ่งที่อยู่ที่นั่น? 19 สิงหาคม 2550 ใน “การทดสอบความแข็งแรง”
น้ำแข็งและน้ำเย็นหลังจากการฝึกความต้านทาน: คุณแน่ใจหรือว่าเป็นความคิดที่ดี? 20 เมษายน 2008 ใน “กลยุทธ์การกู้คืน”